بډودو
معنی:
۱. بډودو (اسم، مذکر) - د پښتو ژبې یو مهم او کلتوري اصطلاح دی چې د مینه، محبت، دوستۍ، او وفادارۍ مفهوم لري. دا کلمه د یو شخص د هغه ځانګړي کیفیت او احساس څرګندوي چې د بل چا لپاره ژوره مینه او وفاداري لري.
۲. بډودو (صفه) - هغه څوک چې د مینې، وفادارۍ، او دوستۍ ځانګړی احساس ولري؛ مینه ناک، وفادار، دوستانه.
مثالونه:
- هغه زما بډودو دی. (هغه زما مینه ناک/وفادار دوست دی.)
- بډودو خلک تل په ستونزو کې مرسته کوي. (وفادار خلک تل په ستونزو کې مرسته کوي.)
مترادفونه:
- مینه ناک
- وفادار
- دوستانه
- محبت ناک
متضادونه:
- بې مینې
- خاین
- بې وفا
یادښت: دا کلمه په پښتو کلتور کې د یو مثبت او لوړ اخلاقي ارزښت په توګه کارول کېږي.
بډودو
معنی:
۱. بډودو (اسم، مذکر) - د پښتو ژبې یو مهم او کلتوري اصطلاح دی چې د مینه، محبت، دوستۍ، او وفادارۍ مفهوم لري. دا کلمه د یو شخص د هغه ځانګړي کیفیت او احساس څرګندوي چې د بل چا لپاره ژوره مینه او وفاداري لري.
۲. بډودو (صفه) - هغه څوک چې د مینې، وفادارۍ، او دوستۍ ځانګړی احساس ولري؛ مینه ناک، وفادار، دوستانه.
مثالونه:
- هغه زما بډودو دی. (هغه زما مینه ناک/وفادار دوست دی.)
- بډودو خلک تل په ستونزو کې مرسته کوي. (وفادار خلک تل په ستونزو کې مرسته کوي.)
مترادفونه:
- مینه ناک
- وفادار
- دوستانه
- محبت ناک
متضادونه:
- بې مینې
- خاین
- بې وفا
یادښت: دا کلمه په پښتو کلتور کې د یو مثبت او لوړ اخلاقي ارزښت په توګه کارول کېږي.