سپېځلي

سپېځلي
د کلمې ډول: صفت (Adjective)
تلفظ: Spēẓlī

معنی/تعریف:
۱. سپېځلي د "پاک"، "مقدس"، "طاهر" او "بې ګناه" په معنی دی. دا هغه شیان، ځایونه، یا خلک توصیف کوي چې د روحاني پاکۍ، اخلاقي خلوص، یا دیني تقدس سره تړلي وي.
۲. په دیني او اخلاقي چوکاټ کې، سپېځلي د هغه څه په اړه کارول کېږي چې له ګناه، ناپاکۍ، یا مادې څخه لرې وي او د الهي یا معنوي ارزښت لرونکی وي.

مثالونه:

• د مکې مکرمه یو سپېځلي ځای دی.
• قرآن کریم یو سپېځلي کتاب دی.
• هغه یو سپېځلي زړه لري.

مترادفې/ورته معنی لرونکي کلمې:

• پاک
• مقدس
• طاهر
• بې ګناه
• مطهر

متضاد/برعکس کلمې:

• ناپاک
• ناپلې
• ګناهکار
• ناپاک

نوټ:
د "سپېځلي" کلمه په پښتو کې ډیر په دیني، اخلاقي، او فرهنګي متنونو کې کارول کېږي. دا د پاکۍ، تقدس، او معنوي لوړوالی څرګندوي.