Sufism
AI Definition
Sufism
تصوف (Tasawwuf)
تعریف:
تصوف د اسلامي روحاني او باطني تجربې یوه څانګه ده چې د خدای سره د مستقیمې پېژندنې او مینې له لارې د نفس پاکولو او ځان ته د حقیقت رسولو په لټه کې وي. تصوف د ظاهري عبادتونو څخه ترلاسه کېدونکي معنوي او اخلاقي کمال ته ډېر پام لري.
اصطلاحات او مفاهیم:
- مرشد (Murshid): هغه روحاني استاد چې د تصوف په لار کې د زده کوونکو (مریدانو) ته لارښوونه کوي.
- مرید (Murid): هغه څوک چې د تصوف په لار کې زده کړه کوي او د مرشد تر نظر لاندې وي.
- ذکر (Zikr): د خدای د یادولو مراسم چې د تصوف په طریقت کې مرکزي اهمیت لري.
- طریقت (Tariqat): د تصوف مسلک یا لاره چې د یوې خاصې روحاني سلسلې (مثلاً قادریه، چشتیه، نقشبندیه) پورې اړه لري.
- حقیقت (Haqiqat): د خدای حقیقت ته رسېدل، چې د تصوف نهایي موخه بلل کېږي.
مهمې ځانګړنې:
- د باطني پاکۍ او اخلاص ټینګار
- د نفس د خواهشاتو کنټرول (مجاهدې)
- د خدای په یادولو (ذکر) کې ډوبېدل
- د محبت او خدمت پر بنسټ ټولنیز اړیکې
- د شعر، موسیقي او رقص (ګردان یا سماع) په بڼه کې د روحاني تجربې بیان
مشهور صوفیان:
- مولانا جلال الدین رومي (په فارسي کې یې شعرونه د تصوف مهم اثر ګڼل کېږي)
- خواجه عبدالله انصاري (د "مناجات" نامه کتاب لیکوال)
- بایزید بسطامي
- عبدالقادر جیلاني (د قادریې سلسلې بنسټ اېښودونکی)
په پښتو ادب کې تصوف:
پښتو شاعري کې د صوفیانه افکارو بېلګې د رحمان بابا، خوشحال خان خټک، عبدالحمید مومند او نورو په شعرونو کې موندل کېږي. د دوی کار د مینې، وحدت، فنا او بقا په موضوعاتو باندې ټینګار لري.
Community Meanings
Log in to submit your own meaning.
No community meanings yet. Be the first to contribute!